پدر

نخستین چکه‌ی ناودان بلند یک احساس را در قالب کلامی از جنس نفس

با غنچه‌ های معصوم یاس ، به‌ روی حجم سپید یک ورق نگاشتم

و آن را با لهجه‌ی همه‌ی پروانه‌ صفتهای این گیتی بی همتا

به‌ آستان نیلوفری دل زلالت هدیه‌ کردم

..........پدرم